neden hep şu gönlüm beni istemeyen, reddedeni istiyor..
bu benim dik kafalılığımdan olsa gerek.bu herşeyde böyle oldu beni isteyeni ben istemedim..benim istediğimde beni istedi..oldu,olmadı
bir çok sebepten ötürü ama ben yine beni istemeyeni seçtim yani benden bi haber olanı beni umursamayanı adımı bile bilmeyeni..
istedimki ben onun peşinden koşayım istedimki ben yalvarayım deli gibi seveyim aşkından öleyım..
hep olmayacak kişilere vuruldum…bana vurulanlar ise hep olcaklardı..ama ben onlara vurulmadım. ki ben istesem bile içim razı olamadı..
ben istedim onu…. belliydi olamayacağı yani bizim bir arada olabilmemiz mucize gibi bişeydi..
çünkü biz tamamen ayrı dünyaların insanlarıydık..OLAMAZDIK..
ondan sonra kimseyi sevemem dedim..asla!!!!
aslında sevmedimde sadece onu merak ettim ama noldu..
hüsran merak etmemem gereken bir tipmiş onu anladım ve yine hayal krıklığına uğradım..
sırf bu sebeplerden aşka asla küsmüyorum..gerçek aşk illaki bir yerlerde çıkacak karşıma..
ama insan aşka sevgiliye en çok ihtiyaç duyduğu zamanlarda neden çıkmaz ki şu kör olasıca aşk karşımıza..
